Արմեն Մանուչարյանը՝ «Ռոտորից» հեռանալու պատճառների, «Ակտոբեում» Մարկոսին ու Արզումանյանին հիշելու մասին (ֆոտո) | NEWS.am Sport

Արմեն Մանուչարյանը՝ «Ռոտորից» հեռանալու պատճառների, «Ակտոբեում» Մարկոսին ու Արզումանյանին հիշելու մասին (ֆոտո) | NEWS.am Sport

Ֆուտբոլի Հայաստանի ազգային հավաքականի թեկնածու Արմեն Մանուչարյանն այս ձմռանը փոխեց ակումբը՝ Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում հանդես եկող Վոլգոգրադի «Ռոտորից» տեղափոխվելով ղազախական «Ակտոբե»: 26-ամյա պաշտպանն այս մրցաշրջանից առաջ էր Երևանի «Փյունիկից» տեղափոխվել ռուսական ակումբ, որի կազմում անցկացրել է 7 հանդիպում: Նա Հայաստանի հավաքականում նորամուտը նշել է 2017 թվականին և ազգային թիմում անցկացրել է 2 հանդիպում:

NEWS.am Sport-ի թղթակցի հետ զրույցում Արմեն Մանուչարյանը պատմել է «Ռոտորից» հեռանալու պատճառների ու «Ակտոբե» տեղափոխության մասին:

Արմեն, «Ռոտորից» հեռանալու պատճառը քիչ խաղաժամանակ ստանա՞լն էր, թե՞ կային այլ խնդիրներ:

«Ռոտորից» հեռանալու գլխավոր պատճառը քիչ խաղաժամանակ ստանալն էր, ինչը պայմանավորված էր մարզիչի գործոնով: Սկզբում ամեն բան շատ լավ էր, սակայն կորոնավիրուսով վարակվելուց հետո մոտ մեկ ամիս բաց թողեցի, ինչից հետո հասկացա, որ մարզիչի վերաբերմունքը փոխվել է իմ հանդեպ: Այդ պատճառով որոշեցի հեռանալ «Ռոտորից»: Ես այն տարիքում եմ, որ չեմ կարող բավարարվել քիչ խաղաժամանակ ստանալով: Ցանկանում եմ խաղալ, իսկ «Ռոտորում» մնալով դա կարող էր տեղի չունենալ:

Առաջին մրցաշրջանն ես անցկացնում արտասահմանում, այլն էլ՝ Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայի պես բարդ առաջնությունում: Ռուսաստանում անցկացրած ժամանակահատվածում հասցրեցի՞ր կարևոր փորձ ձեռք բերել, խաղային առումով այն նպաստե՞ց քո առաջընթացին:

Այո, իհարկե: Կարծում եմ՝ իմ կարիերայի համար շատ մեծ առաջընթաց էր դա: Նույնիսկ ոչ այնքան երկար ժամանակահատվածում ձեռք բերեցի կարևոր փորձ, ինչը, վստահ եմ, հետագայում օգտակար լինի ինձ համար: Հայաստանի առաջնությունից հետո Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայում բոլորովին այլ խաղամակարդակ էր, ինչին հարմարվելու համար անհրաժեշտ էր քրտնաջան աշխատել:

Ի՞նչ տրամադրությամբ ես հեռանում Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայից: Ցանկություն ունե՞ս դարձյալ վերադառնալ այնտեղ:

Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայից հեռանում եմ շատ դրական տպավորություններով, բայց՝ վերադառնալու ակնկալիքով: Ես չհասցրեցի ցուցադրել ամբողջ ներուժս, ինչը կփորձեմ անել ապագայում:

Տեղափոխվեցիր ավելի թույլ առաջնություն, ինչը հետընթաց կարող է համարվել, իսկ դրական ի՞նչ գործոններ կառանձնացնես տեղափոխությանդ մեջ:

Կյանքում լինում են պահեր, երբ ավելի լավ է մեկ քայլ հետ կատարես, որպեսզի հետագայում ավելի առաջ գնաս: Նայում եմ միայն առաջ ու պահպանում լավատեսությունը: Ոչինչ հենց այնպես չի լինում:

Ինչպե՞ս ստացվեց «Ակտոբե» տեղափոխությունը: Կարիերան շարունակելու այլ տարբերակները շա՞տ էին:

Կարիերան շարունակելու տարբերակներ ունեի Ռուսաստանի Պրեմիեր լիգայից ու Հայաստանի առաջնությունից, սակայն նպատակահարմար գտա տեղափոխվել «Ակտոբե»: Տեղափոխությունս ստացվեց շատ արագ: «Ռոտորի» հետ հավաքի ընթացքում մենք խաղացինք «Ակտոբեի» դեմ: Հանդիպումից հետո գործակալս զանգեց ինձ և ասաց, որ ղազախական ակումբի մարզիչը շատ է հավանել իմ խաղը և ցանկանում է ինձ տեսնել իր թիմում: Ցանկացած ֆուտբոլիստի համար մարզիչի կողմից վստահությունն անչափ կարևոր է:

Հաշվի առնելով, որ դու ունիվերսալ խաղացող ես և հանդես ես գալիս տարբեր դիրքերում, նոր թիմում ո՞ր դիրքում են դիտարկում քեզ:

Հիմնականում՝ աջ պաշտպանի դիրքում: Զրուցել եմ մարզիչի հետ: Նա տեղյակ է, որ կարող եմ հանդես գալ հենակետային կիսապաշտպանի դիրքում, պաշտպանության կենտրոնում, աջ ու ձախ եզրերում: Մարզիչը կորոշի, թե որ դիրքում եմ ավելի պետք թիմին:

Վերջին տարիներին «Ակտոբեն» դադարել է լինել չեմպիոնական ամբիցիաներով թիմ: Այս մրցաշրջանում ինչի՞ համար է պայքարելու թիմը:

Այս տարի մեծ փոփոխություններ են տեղի ունեցել «Ակտոբեում», և ակումբին միացել են մի շարք նոր խաղացողներ: Թիմը գլխավորել է բելառուս մասնագետ Ալեքսեյ Բագան, որը նախկինում աշխատել է Բելառուսի բազմակի չեմպիոն ԲԱՏԷ-ում ու Լիտվայի չեմպիոն դարձել «Ժալգիրիսի» հետ: Նա ամբիցիոզ մարզիչ է: Նոր մրցաշրջանում թիմի նպատակը մրցանակային տեղերի ու եվրագավաթների ուղեգրի համար պայքարելն է:

Վերջին շրջանում ղազախական ակումբի հետ հավաքի էիր մասնակցում Թուրքիայում և արդեն հասցրել ես որոշ չափով ծանոթանալ թիմի ներուժին: Հետաքրքիր է՝ «Ակտոբեի» ու «Ռոտորի» միջև խաղամակարդակի մեծ տարբերություն կա՞:

Չեմ կարծում, որ խաղամակարդակների տարբերությունը մեծ է: Պարզապես «Ակտոբեում» նոր թիմ է հավաքվում՝ նոր մարզիչով: Կարծում եմ՝ խաղակցվածությունը բարելավելու համար ժամանակ է անհրաժեշտ, բայց մինչև առաջնության մեկնարկն ամեն բան կկարգավորվի:

«Ակտոբեում» նախկինում հանդես եկել են Հայաստանի հավաքականի նախկին ֆուտբոլիստներ Ռոբերտ Արզումանյանն ու Մարկոս Պիզելին: Մարկոսն ընդհանրապես դարձել էր ակումբի պատմության լավագույն լեգեոնականներից մեկը: Նրանց մասին վառ հիշողություններ պահպանվե՞լ են ղազախական ակումբում:

Ակումբին միանալուս առաջին օրվանից ինձ հարցրել են՝ արդյոք ճանաչում եմ Մարկոսին ու Ռոբերտին, հետաքրքրվել են նրանց մասին: Թե՛ Մարկոսը, թե՛ Արզումանյանն այն ֆուտբոլիստներն են, որոնք հետք թողել են «Ակտոբեի» պատմության մեջ: Ես նույնպես ամեն ինչ կանեմ, որպեսզի իմ մասին ևս լավ հիշողություններ լինեն այստեղ և իմ ներդրումն ունենամ թիմի առաջընթացի գործում:

Ղազախստանի առաջնությունում հայ ֆուտբոլիստների պակաս չի զգացվելու նոր մրցաշրջանում: Արտասահմանում հայրենակիցների հետ մրցակցելը հաճելի՞ գործընթաց է:

Իհարկե, հաճելի է, երբ քո հայրենակիցներին ու ընկերներին տեսնում ես արտասահմանյան առաջատար ակումբներում: Այստեղ նաև ինձ ծանոթ հայ մարզիչներ են աշխատում: Հանդիպումների ժամանակ մենք մրցակիցներ ենք, իսկ խաղադաշտից դուրս՝ ընկերներ ու պահպանում ենք լավ հարաբերությունները՝ անկախ մրցակցությունից: Զրուցել եմ Վարազդատ Հարոյանի ու Տիգրան Բարսեղյանի հետ: Նրանք նաև հավաքի ընթացքում ներկա են եղել մեր հանդիպմանը:

Վերջին տարիներին չես հրավիրվում Հայաստանի հավաքական, որտեղ 2 հանդիպում ես անցկացրել ձախ ու կենտրոնական պաշտպանի դիրքում: Վերջին շրջանում ձախ պաշտպանի դիրքն ամենապրոբլեմատիկներից է ազգային թիմում: Հաշվի առելով, որ դու այս ընթացքում խաղացել ես տարբեր դիրքերում, ձախ պաշտպանի դիրքը շարունակո՞ւմ է հոգեհարազատ մնալ քեզ համար:

Առաջին հերթին ես նոմինալ աջ պաշտպան եմ, սակայն ձախ եզրում խաղալը ևս դժվարություն չի առաջացնի ինձ համար: Ժամանակակից ֆուտբոլում սովորական է, երբ պաշտպանը կարողանում է խաղալ թե՛ աջ, թե՛ ձախ եզրում: Իհարկե, մեծ ցանկություն ունեմ դարձյալ հրավիրվել Հայաստանի ազգային հավաքական: Իմ կողմից ամեն ինչ կանեմ, որպեսզի արժանանամ մարզչական շտաբի ուշադրությանն ու վստահությանը:

Արտերկրում հանդես եկող գրեթե բոլոր ֆուտբոլիստներն ունեն Հայաստանի հավաքականում խաղալու շանսեր և միշտ սպասում են հրավերի: Կարելի՞ է ասել, որ կարիերայի այս փուլում դա քո՝ ավելի լավը դառնալու գլխավոր մոտիվացիան է:

Ոչ միայն այս փուլում, այլև միշտ դա իմ գլխավոր մոտիվացիան է՝ դառնալ ավելի լավը, ավելացնել բոլոր առումներով: Ցանկացած ֆուտբոլիստ երազում է խաղալ իր երկրի ազգային հավաքականում: Ես նույնպես բացառություն չեմ: Ամեն ինչ կանեմ դրան հասնելու համար: Վերջին շրջանում չեմ հրավիրվում հավաքական, սակայն չեմ հուսահատվում: Դա նշանակում է, որ պետք է ավելի շատ աշխատեմ և արժանանամ հավաքականում դարձյալ խաղալու հնարավորությանը:

Դավիթ Եղիազարյան

Հետևեք NEWS.am SPORT-ին Facebook-ում և Twitter-ում

Total
2
Shares
Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *

Related Posts